EGUBERRI JAI ZORIONTSUAK ETA URTE BERRI ON!
2019(e)ko abenduaren 18(a), asteazkena
2019(e)ko abenduaren 10(a), asteartea
Garruchako Itsasargia
Itsasargi honen historia Villaricos-ekoarekin oso lotuta dago, haren ondorengoa baita honako hau. Hura kendu zutenean eta Garrucha herria aukeratu zutenean kokapen berria izateko, lehenik instalazio probisional bat egin zen Jesus Nazareno gazteluan muntatuz, eta 1880ko azaroaren 1ean piztu zen.
Gaztelutik 29 metrora kokatuta, itsasargi berria 1881eko azaroaren 28an piztu zen lehen aldiz, aurrekoak zeukan aparatu, linterna, ezaugarri eta indar berberarekin. Lanpara bat zeukan, erregai gisa parafina erabiltzen zuena, nahiz eta gero petrolioa erabiliko zuen.
1919ko apirilaren 14ko agindu bat eman zelarik, modernizatzeko eta ezaugarriak aldatzeko prozesu bat hasi zen eta era horretan 15 segundoz behin 4 distirako multzotan argia egingo zuen. Linterna zilindriko bat, zutabe helikoidalekoa, muntatu zen fundizioko dorrearekin, barne aldetik kaobaz estalia eta pantaila birakariekin. Horrez gainera, elektrifikatu egin zen eta berrikuntza hori 1925eko urtarrilaren 20an estreinatu zen.
1974ko urriaren 30ean basamentu finko bat jarri zen eta horri gas erreserbadun ekipo elektriko bat akoplatu zitzaion, eta optikoaren ordez horizonteko danbor dioptriko bat ipini zen.
Eraikina kubikoa eta sinplea da. Solairu bakarrekoa eta teilatu planoa du eta dorre zilindriko bat dauka atze aldeko fatxadan erdi-sartua eta gainera horri gero beste eraikin txiki bat erantsi zaio, ordezko teknikariaren etxebizitza izateko.
Optika 19 metroko altueran kokatuta dago, 13 itsas miliatara iristen da eta argi zuria egiten du.
Herriaren irteeran dago, Almeriako norabidean, errepidetik gertu eta Jesus Nazareno gaztelu ondoan egotean ez dago inola ere nahasterik (37º 10.404' N - 001º 49.438' W).
Gaztelutik 29 metrora kokatuta, itsasargi berria 1881eko azaroaren 28an piztu zen lehen aldiz, aurrekoak zeukan aparatu, linterna, ezaugarri eta indar berberarekin. Lanpara bat zeukan, erregai gisa parafina erabiltzen zuena, nahiz eta gero petrolioa erabiliko zuen.
1919ko apirilaren 14ko agindu bat eman zelarik, modernizatzeko eta ezaugarriak aldatzeko prozesu bat hasi zen eta era horretan 15 segundoz behin 4 distirako multzotan argia egingo zuen. Linterna zilindriko bat, zutabe helikoidalekoa, muntatu zen fundizioko dorrearekin, barne aldetik kaobaz estalia eta pantaila birakariekin. Horrez gainera, elektrifikatu egin zen eta berrikuntza hori 1925eko urtarrilaren 20an estreinatu zen.
1974ko urriaren 30ean basamentu finko bat jarri zen eta horri gas erreserbadun ekipo elektriko bat akoplatu zitzaion, eta optikoaren ordez horizonteko danbor dioptriko bat ipini zen.
Eraikina kubikoa eta sinplea da. Solairu bakarrekoa eta teilatu planoa du eta dorre zilindriko bat dauka atze aldeko fatxadan erdi-sartua eta gainera horri gero beste eraikin txiki bat erantsi zaio, ordezko teknikariaren etxebizitza izateko.
Optika 19 metroko altueran kokatuta dago, 13 itsas miliatara iristen da eta argi zuria egiten du.
Herriaren irteeran dago, Almeriako norabidean, errepidetik gertu eta Jesus Nazareno gaztelu ondoan egotean ez dago inola ere nahasterik (37º 10.404' N - 001º 49.438' W).
2019(e)ko abenduaren 4(a), asteazkena
Lurralde berri bat
Gure Elkarteak aukera izan du Almeriako Portuetako Agintaritzak probintzia horretako itsasertz osoan kudeatzen dituen itsasargiak bisitatzeko, argi-seinaleen dorreetan argazkiak egiteko asmoz.
Nabigazioan laguntzeko sistemetako teknikariek eta Portuko Agintaritzako langileek lagunduta, Garrucha, Mesa Roldán, La Polacra, Cabo de Gata, Almería, San Telmo, Sabinal, Punta de Baños eta Adrako itsasargiak, Roquetas de Mar-eko itsasargiaz gainera, bisitatzeko plazera izan dugu.
Jasotako harreragatik esker oneko hitzak baino ez dauzkagu eta laster berriz elkartzeko esperantzarekin geratzen gara.
Argazkietan jasotako irudien selekzio batekin post berri batzuk hasiko ditugu itsasargietako bakoitzaren daturik garrantzitsuenak emanez.
Hasteko, gure diruzainari Onda Cero kateko "Más de Uno Almería" irrati saioan egin zioten elkarrizketa uzten dizuegu.
Nabigazioan laguntzeko sistemetako teknikariek eta Portuko Agintaritzako langileek lagunduta, Garrucha, Mesa Roldán, La Polacra, Cabo de Gata, Almería, San Telmo, Sabinal, Punta de Baños eta Adrako itsasargiak, Roquetas de Mar-eko itsasargiaz gainera, bisitatzeko plazera izan dugu.
Jasotako harreragatik esker oneko hitzak baino ez dauzkagu eta laster berriz elkartzeko esperantzarekin geratzen gara.
Argazkietan jasotako irudien selekzio batekin post berri batzuk hasiko ditugu itsasargietako bakoitzaren daturik garrantzitsuenak emanez.
Hasteko, gure diruzainari Onda Cero kateko "Más de Uno Almería" irrati saioan egin zioten elkarrizketa uzten dizuegu.
2019(e)ko irailaren 23(a), astelehena
Elkarrizketa "Hoy por Hoy Irun" saioan: 2019ko uda
Gure elkarteko idazkariari egindako elkarrizketa Cadena SER irratiko "Hoy por Hoy Irun" saioan.
2019(e)ko irailaren 6(a), ostirala
Elkarrizketa Félix González Muñizi
Félix González Muñizi egindako elkarrizketa Onda Vasca irratiko "Atsalde pasa" saioan
2019(e)ko irailaren 1(a), igandea
"Faros Mar Cantábrico" liburuaren aurkezpena
Udara bukaeran ekintza berri batekin gatoz: “Faros Mar Cantábrico” liburuaren aurkezpenarekin, hain zuzen ere. Irungo Palmera Montero Gunean, irailaren 5ean, arratsaldeko 19:00etan izango da.
“Faros Mar Cantábrico” gaur egun Kantauri itsasoko itsasertza argitzen duten 42 itsasargien aukera fotografiko bat da. Hain zuzen ere, Euskal Herria, Kantabria, Asturias eta Galizia bustitzen ditu Kantauri itsasoak, 800 bat kilometroko kosta labartsuan.
Ibilaldi bat Kantauriko faro bakoitzean barrena, ekialdetik mendebaldera: faro bakoitzaren ezaugarri arkitektonikoak, faro bakoitzaren inguruko paisaia propioa eta, gainera, gaur egun martxan ez dauden bi faro eta bi itsas baliza berezi.
Biarrizko itsasargian hasten da seriea, horixe baita Kantauriko lehenengoa ekialdetik hasita, eta Estaca de Baresekoan bukatzen da, Kantauri itsasoa eta Atlantikoa mendebaldean elkartzen diren puntuan. Irudi iradokitzaileen errezital bat, non faroa den protagonista nagusia baina non aktore sekundarioek ere (itsasoak, zeruak, kostaldeak) funtsezko eginkizuna betetzen duten eta faroaren egitura funtzionala beste maila batera daramaten beren izaera sinbolikoa dela medio, zeinak aura berezia ematen dien.
“Faros Mar Cantábrico” Félix González Muñiz nautikan espezializatutako argazkilariaren bigarren liburua da, Kantauri itsasoko zentinelak ekartzen dizkiguna eta, aldi berean, itsasertzaren edertasun handia erakusten diguna, bertan baitaude kokatuta eraikuntza enblematiko hauek.
Félix González Muñizek 30 urte baino gehiago darama argazkilaritzako profesional lanetan, argazkilaritza nautikoaren esparruan bereziki, itsasoarekin eta itsas ingurunearekin lotuta eta konprometituta, eta oso-oso curriculum luzea du itsas gaietan.
Nautika munduan espezializatutako aldizkarientzat Kantauri itsasoko eta Ozeano Atlantikoko itsasertzaren gehiengoa fotografiatu du, baita bertako kaiak, hondartzak, etab. Espainiako belaontzi estropada nagusien berri eman du. Nazioartean, berriz, Southamptonen hasi zen, 1989an, “Whitbread Round the World Race” txapelketa prestigiotsuaren irteeran.
Espainiako eta nazioarteko klub nautiko, bela federazio eta proiektu nautikoentzat lan egin du, eta hamaika estropada eta ekitaldi nautikotako argazkilaria izan da.
Espainiako argazkilaritza sariketetan, hainbat sari eman dizkiote bere obrari, eta bilduma publiko zein pribatuen parte bihurtu da. Era berean, protagonista nagusitzat itsasoa zuten zenbait erakusketa egin ditu.
“Faros Mar Cantábrico” gaur egun Kantauri itsasoko itsasertza argitzen duten 42 itsasargien aukera fotografiko bat da. Hain zuzen ere, Euskal Herria, Kantabria, Asturias eta Galizia bustitzen ditu Kantauri itsasoak, 800 bat kilometroko kosta labartsuan.
Ibilaldi bat Kantauriko faro bakoitzean barrena, ekialdetik mendebaldera: faro bakoitzaren ezaugarri arkitektonikoak, faro bakoitzaren inguruko paisaia propioa eta, gainera, gaur egun martxan ez dauden bi faro eta bi itsas baliza berezi.
Biarrizko itsasargian hasten da seriea, horixe baita Kantauriko lehenengoa ekialdetik hasita, eta Estaca de Baresekoan bukatzen da, Kantauri itsasoa eta Atlantikoa mendebaldean elkartzen diren puntuan. Irudi iradokitzaileen errezital bat, non faroa den protagonista nagusia baina non aktore sekundarioek ere (itsasoak, zeruak, kostaldeak) funtsezko eginkizuna betetzen duten eta faroaren egitura funtzionala beste maila batera daramaten beren izaera sinbolikoa dela medio, zeinak aura berezia ematen dien.
“Faros Mar Cantábrico” Félix González Muñiz nautikan espezializatutako argazkilariaren bigarren liburua da, Kantauri itsasoko zentinelak ekartzen dizkiguna eta, aldi berean, itsasertzaren edertasun handia erakusten diguna, bertan baitaude kokatuta eraikuntza enblematiko hauek.
Félix González Muñizek 30 urte baino gehiago darama argazkilaritzako profesional lanetan, argazkilaritza nautikoaren esparruan bereziki, itsasoarekin eta itsas ingurunearekin lotuta eta konprometituta, eta oso-oso curriculum luzea du itsas gaietan.
Nautika munduan espezializatutako aldizkarientzat Kantauri itsasoko eta Ozeano Atlantikoko itsasertzaren gehiengoa fotografiatu du, baita bertako kaiak, hondartzak, etab. Espainiako belaontzi estropada nagusien berri eman du. Nazioartean, berriz, Southamptonen hasi zen, 1989an, “Whitbread Round the World Race” txapelketa prestigiotsuaren irteeran.
Espainiako eta nazioarteko klub nautiko, bela federazio eta proiektu nautikoentzat lan egin du, eta hamaika estropada eta ekitaldi nautikotako argazkilaria izan da.
Espainiako argazkilaritza sariketetan, hainbat sari eman dizkiote bere obrari, eta bilduma publiko zein pribatuen parte bihurtu da. Era berean, protagonista nagusitzat itsasoa zuten zenbait erakusketa egin ditu.
2019(e)ko abuztuaren 27(a), asteartea
Elkarrizketa "Faktoria magazina" saioan (Euskadi Irratia)
Euskadi Irratiko Faktoria Magazinan izan da Iñaki García, gure Elkarteko idazkaria.
Harpidetu honetara:
Mezuak (Atom)