Gorlizko itsasargia

Itsasargiek, geografikoki kokatuta dauden lurmuturraren izena eraman ohi dute. Hala ere, Gorlizko itsasargia (43º26´00’’N - 02º56´60’’W) salbuespena da, izan ere Galizian badago Villano lurmuturra, hau baino lehen eraikitako itsasargia duena, beraz, Gorlizkoak bere udalerriaren izena hartu zuen.

1990ean eraiki zen zonalde horretan dagoen kostako bateria militarretako baten gainean, Mariano Navas eta Enrique Martinezen proiektuan oinarrituta.

Dorrea, elkarri atxikitako bi elementuk osatzen dute. Aurre aldea itsasora begira duenak kupula eta argia dauka, oinplano primatikoa du eta instalazioa eta makinaria kokatzen da bertan. Hego aldera dagoenak forma zilindrikoa du eta eskailera kiribil bat dago.

21 metroko altuera du eta 165 metroko itsaslabar baten gainean kokatuta egotean Kantauri aldeko itsasargietan altuena da.

Argia distira zuriko multzoetan egiten du hamasei segundoan behin, eta 22 itsas miliatara iristen da.

Elkarrizketa El Diario Vasco egunkarian

Gure Elkarteko idazkariari egindako elkarrizketa El Diario Vasco egunkarian.

Lotura honetan ikus dezakezue:
http://www.diariovasco.com/bidasoa/201502/13/inaki-garcia-secretario-asociacion-20150212234158-v.html

Matxitxako itsasargia

Matxitxako izena daramaten bi itsasargietatik lehena, dorrea soilik geratzen da zutik, 1852ko abuztuaren 21ean inauguratu zen eta 1909an utzi zion funtzionatzeari. Obra horien aparejadorea Juan Martinez Aparicio izan zen. Egun, lainoa denean abisatzeko sirena dago bertan. 1854 eta 1863 bitartean "farozain" eskola egon zen, garai hartan "dorrezain" izenez ezagutzen zirenak. Bertan jubilatu zen Bizkaiko azken farozaina.

110 metro hego aldera egungo Matxitxako itsasargia dago (43º27’255’’N – 02º45’171’’W), hau ere lehen mailakoa eta 1909an inauguratua. Rafael de la Cerda ingeniari ospetsuaren lana izan zen. Eraikinak planta laukizuzena du eta bi solairutako gorputz zentralaz eta altuera bakarreko alboetako bi gorputzez osatuta dago. Ipar mendebaldean harlangaitzezko dorre prismatiko oktogonala nabarmentzen da, burdin urtu laminatuzko kupula ederrarekin, elementu optikoa gordetzen duena.

Foku planoa itsas gainetik 122 metrotara eta lur gainetik 20,6 metrotara dago. Castro Urdialesetik Deba ibaira arte dagoen zonalde osoan egiten du argia. Eraikin beretik Mayor eta Ferret lurmuturrekoekin konjugatutako irrati-faroa emititzen du, 100 miliatako irispidearekin.

Distira zuria egiten du 7 segundoan behin, eta 35 itsas miliatara iristen da.

Santa Katalina itsasargia

1862an inauguratu zen itsasargi hau, Lekeitioko Santa Katalina lurmuturrean kokatzen da (43º22’36’’N – 02º30’37’’W) eta itsas gainetik 46 metroko altuera du.

Armando de Lázaro y Figueras ingeniariak eraiki zuen, eta dorrea harlanduz egina da eta gainontzeko eraikina harlangaitzez.

Jatorrian argi gorri finkoa egiten zuen, olioz funtzionatzen zuen 5. ordenako aparatu optiko batez hornitua. 1935ean azetilenozko lanpara batek ordezkatu zuen eta argia zurira aldatu zen.

1957an erabat elektrifikatu zen itsasargia, optika eta linterna aldatu ziren eta dorrea handitu egin zen irismen handiagoa lortzeko.

80 maila dituen eskailera batetik joaten da itsasargira. Egun, nabigazioaren interpretazio zentro bat dago martxan bertan, Lekeitioko Udalak bultzatuta.

Argia distira zuriko multzoetan egiten du hogei segundoan behin, eta 17 itsas miliatara iristen da.

Ospatzeko moduan gara!

Kaixo denoi:

Ospatzeko moduan gara. 1000 bisitari baino gehiago izan dugu gure blogean!

Jaso dugun elkartasuna eta babesa eskertu nahi dugu, bereziki ondorengoei: Paco, Amigos de los Faros de Andalucía Elkarteko presidentea; Nathalie, Miarritzeko turismo bulegokoa; Stephane, bere laguntza jatorragatik; Francesc, Katalunian beste elkarte bat sortzeko asmo sendoa duena; Ana, bermeotarra, itsasargiez maiteminduta dagoena; Maria, Argentinako faros del mar web guneko zuzendaria; Klaus, kantabriar lurretatik estimu handia erakutsi diguna; arreta eskaini diguten erakunde ofizialei; eta gu ikusteko zuen denboran tarte bat hartzen duzuen guztioi.

Zuen bisitak espero ditugu, blog hau elikatzen jarraitzeko indarra ematen dute eta.

Zumaiako itsasargia

Itsasargi hau San Telmo mendiaren beheko talaian kokatzen da, antzina talaiaria egoten zen toki berean (43º18´6’’N - 02º15´6’’W).

Laukizuzen formako eraikinak hiru solairu ditu: sotoa, behe solairua eta solairu nagusia. Forma oktogonaleko dorrea eraikinaren iparraldeko fatxadari erantsita dago eta foku planoak itsas gainetik 41 metrotako altuera du.

1882an eraiki zuen Francisco Lafarga ingeniariak, eta harlangaitzezko hormak ditu; pareta zuriak eta zokaloak, teilatu-hegalak eta kupula kolore urdin bizikoak ditu (zonaldeko arrantzontziek erabiltzen duten kolore bera).

Kupula, kupuliñoa, haize-arrosa, haize-orratza, tximistorratza eta muntaga helikoidalak ditu.

Optika 500 mm diametrokoa du, erdian eraztun dioptrikoa eta alde bakoitzean hamar eraztun-erdi dioptriko.

Argia distira zuriko multzoetan egiten du hamabi segundoan behin, eta 14 itsas miliatara iristen da.

Getariako itsasargia

Itsasargi hau arratoiaren burua deitzen zaion horren gainean kokatzen da, San Anton ermita egon zen tokitik gertu (43º18´36’’N - 02º12´06’’W).

Manuel Estibaus ingeniariak eraiki zuen 1863an. Bigarren Karlistadan bonbardatua izan zen eta, gero, 1878an berreraiki egin zuten.

Eraikinak bi solairu ditu. Dorre oktogonala, harlandu urdinez eraikia, mendebaldeko fatxadari atxikita dago, eta foku planoak itsas gainetik 93 metrotako altuera du.

Idulki gaineko ekipoak zortzi lanpara ditu argi nagusi bezala eta beste zortzi dauzka. Bi txartel fluxu-neurgailuek kontrolatzen dute biraketa.

Argia distira zuriko multzoetan egiten du hamabost segundoan behin, eta 21 itsas miliatara iristen da.